Spektakl grany w starym, podróżnym Mercedesie- samochodzie campingu. Jak wygląda emigracja ludzi urodzonych w latach 70 - tych i 80 - tych? Kim są emigranci nowego wieku? Czy są to E - migranci, czy €- migranci? Pasjonująca podróż teatralna z aktywnym uczestnictwem widza.

19 marca: CESARZ spektakl Teatru Wiczy
godz. 20.00
Teatr Wiczy, Rynek Staromiejski 1, Toruń

Reżyseria i scenografia:
Romuald Wicza - Pokojski
Obsada:
Radosław Smużny
Krystian Wieczyński
Błażej Wdowczyk
Romuald Wicza - Pokojski

"(...)"Cesarz" to nie tylko sformułowana w kształcie performance'u niezgoda na nowy porządek. To przede wszystkim rozpaczliwy głos człowieka, który nawet za cenę upokorzenia i śmierci chce stać się pokornym obywatelem. I nie może jedynie znaleźć władcy, pod którego obronę mógłby się uciec (...)"
Grzegorz Giedrys, Gazeta Wyborcza

21 marca: EMIGRANCI spektakl Teatru Wiczy
godz. 20.00
Teatr Wiczy, Rynek Staromiejski 1, Toruń

Reżyseria:
Romuald Wicza- Pokojski
Obsada:
XX: Radosław Smużny
AA: Krystian Wieczyński

Spektakl grany w starym, podróżnym Mercedesie- samochodzie campingu. Jak wygląda emigracja ludzi urodzonych w latach 70 - tych i 80 - tych? Kim są emigranci nowego wieku? Czy są to E - migranci, czy €- migranci? Pasjonująca podróż teatralna z aktywnym uczestnictwem widza.

"(...) Gramy Emigrantów Sławomira Mrożka i, jak to u emigrantów, gnieździmy się w gruchocie. Jest toaleta, zlewozmywak, kuchenka... Gotujemy herbatę, smażymy mielonkę. I dajemy przedstawienie o dwóch samotnych facetach za granicą - inteligencie i robolu, których wszystko dzieli, a łączy tylko wspólne lokum - opowiada Smużny (...)"


25 marca: CZYŚCICIEL DYWANÓW spektakl Teatru Wiczy
godz. 20.00
Teatr Wiczy, Rynek Staromiejski 1, Toruń


Autor
Norbert Okoń
Reżyseria
Romuald Wicza- Pokojski
Obsada: Matylda Podfilipska, Ewa Przybojewska, Radosław Smużny,
Krystian Wieczyński


Czyściciel dywanów pomylił adresy i omyłkowo trafia na spotkanie gdzie zmanierowane towarzystwo bawi się w "towarzyskie" RPG...

"(...) Czas współczesny można nazwać czasem czekania, poczekalnią do niewiadomego. Poczekalnią są nasze marzenia, jak i działanie. Wyobrażamy sobie, że wyjeżdżamy do Mediolanu, egzotycznego miejsca lub awansujemy w dalekim, wielkim świecie.
Życie oczekujących jest podobne do gry. Współczesność chce się bawić wszystkim i we wszystko, byle tylko nie pokazać własnego oblicza. Bawimy się na urlopie, w pracy, podróży, rozmowie, a nawet na pogrzebie. Na czym polega zabawa i gra? Na tym, że nie umiemy żyć, zatem udajemy kogoś innego. (...)
Cezary Dobies, Recogito nr 32